FX.co ★ Traders economic calendar. Period: Today

Dane dotyczą szacunku wartości papierów wartościowych rządu Nowej Zelandii, które są posiadaane przez osoby spoza kraju. Do składu papierów wartościowych rządowych zaliczane są zarówno obligacje rządowe, jak i obligacje indeksowane inflacją. Bony skarbowe obejmują sumę wszystkich bonów skarbowych i papierów wartościowych indeksowanych inflacją. Procentowy udział w posiadaniu przez osoby spoza kraju jest obliczany na podstawie ilości bonów na rynku. Na rynku nie są uwzględniane papiery wartościowe, które są w posiadaniu Banku Rezerw Nowej Zelandii ani Komisji Szkód Spowodowanych Trzęsieniem Ziemi. Badanie ma na celu ustalenie nominalnej wartości papierów wartościowych rządu Nowej Zelandii, które są posiadane przez osoby spoza kraju. Od marca 1994 roku do badania włącza się również wszelkie papiery wartościowe, które są posiadane na podstawie umów o odkupieńcze odkupienie (repo). Umowy o odkupieńcze odkupienie (repo): Umowy, na podstawie których jedna instytucja sprzedaje papiery wartościowe za określoną cenę drugiej instytucji, wraz z umową, że papiery wartościowe, lub podobne, zostaną odkupione po stałej cenie w określonym terminie w przyszłości. Jeśli nowozelandzka instytucja nabywa papiery wartościowe za pośrednictwem transakcji opartych na umowach o odkupieńcze odkupienie lub na transakcjach, które odwzorowują tego typu umowy, wszystkie takie transakcje powinny być zgłaszane.

Core Consumer Price Index (CPI) mierzy zmiany cen towarów i usług, wykluczając żywność i energię. CPI mierzy zmiany cen z perspektywy konsumenta. Jest to kluczowy sposób mierzenia zmian w trendach zakupowych.

Wyższe niż oczekiwane odczyty powinny być postrzegane jako pozytywne/bułeczne dla funta szterlinga (GBP), podczas gdy niższe niż oczekiwane odczyty powinny być postrzegane jako negatywne/niedźwiedzie dla funta szterlinga (GBP).

Rdzenny Indeks Cen Konsumenckich (CPI) jest kluczowym wskaźnikiem tendencji inflacyjnych w brytyjskiej gospodarce i jest publikowany przez Biuro Statystyki Narodowej. W odróżnieniu od standardowego wskaźnika CPI, Rdzenne CPI wyklucza bardziej zmienne elementy, takie jak żywność, energia, alkohol i tytoń, aby dostarczyć bardziej dokładny obraz podstawowej tendencji inflacyjnej. Te dane są bardzo istotne dla uczestników rynku, ponieważ CPI i jego składniki wpływają na wiele obszarów polityki gospodarczej, w tym na decyzje dotyczące stóp procentowych Banku Anglii. Jeśli Rdzenne CPI wzrasta szybciej niż oczekiwano, może to sygnalizować wyższe presje inflacyjne, co potencjalnie prowadzi do podwyżek stóp procentowych i wpływa na wartość funta i aktywa w Wielkiej Brytanii.

Indeks cen producentów (PPI) mierzy średnie zmiany cen otrzymywanych przez krajowych producentów za swoje produkty. Stanowi on wiodący wskaźnik inflacji cen konsumenckich, która stanowi większość ogólnej inflacji. Zazwyczaj wzrost PPI prowadzi w krótkim czasie do wzrostu CPI, co wiąże się z wzrostem stóp procentowych i wzmocnieniem waluty. W okresie recesji producenci nie są w stanie przerzucić rosnących kosztów materiałów na konsumenta, dlatego wzrost PPI nie jest przerzucany na konsumenta, ale obniża rentowność producenta i pogłębia recesję, co prowadzi do spadku miejscowej waluty.

Indeks cen producenta (PPI) mierzy średnie zmiany w cenach otrzymywanych przez rodzimych producentów za swoje produkty. Jest to wiodący wskaźnik inflacji cen konsumenckich, które stanowią większość ogólnej inflacji. Zazwyczaj wzrost PPI prowadzi w krótkim czasie do wzrostu CPI, a co za tym idzie do wzrostu stóp procentowych i kursu waluty. Podczas recesji producenci nie są w stanie przerzucić wzrostu kosztów materiałów na konsumenta, dlatego wzrost PPI nie zostanie przerzucony na konsumenta, ale obniży rentowność producenta i pogłębi recesję, co z kolei spowoduje spadek lokalnej waluty.

Indeks cen detalicznych został po raz pierwszy obliczony w czerwcu 1947 roku i był głównym oficjalnym wskaźnikiem inflacji w Wielkiej Brytanii przed wprowadzeniem wskaźnika CPI. RPI podstawowy wyklucza płatności hipoteczne, dlatego różnica między nim a CPI jest minimalna, ale istnieje. Wpływ na walutę może działać w obydwie strony - wzrost inflacji może prowadzić do wzrostu stóp procentowych i wzrostu waluty krajowej. Z drugiej strony, w czasie recesji wzrost CPI może pogłębić recesję i doprowadzić do spadku waluty krajowej.

Podstawowy wskaźnik RPI został po raz pierwszy obliczony na czerwiec 1947 roku i był głównym oficjalnym miernikiem inflacji w Wielkiej Brytanii przed rozpoczęciem obliczania wskaźnika CPI. Podstawowy wskaźnik RPI nie uwzględnia płatności hipotecznych, dlatego różnica między nim a CPI jest niewielka, ale jednak istnieje. Wpływ na walutę może działać w obie strony, wzrost inflacji może prowadzić do wzrostu stóp procentowych i wzrostu wartości lokalnej waluty, z drugiej strony, podczas recesji wzrost CPI może pogłębić recesję i spowodować spadek wartości lokalnej waluty.

Konsumpcyjny wskaźnik cen (CPI) mierzy zmiany cen towarów i usług z perspektywy konsumenta. Jest to ważny sposób pomiaru zmian w trendach zakupowych.

Odczyt wyższy niż oczekiwany powinien być postrzegany jako pozytywny/byczy dla funta brytyjskiego (GBP), podczas gdy odczyt niższy niż oczekiwany powinien być postrzegany jako negatywny/niedźwiedzi dla funta brytyjskiego (GBP).

Indeks cen konsumpcyjnych (IPC) mierzy zmiany cen towarów i usług z perspektywy konsumenta. Jest to kluczowy sposób pomiaru zmian w trendach zakupowych.

Wyższe niż oczekiwane odczyty powinny być interpretowane jako pozytywne / bykowe dla funta brytyjskiego, podczas gdy niższe niż oczekiwane odczyty powinny być interpretowane jako negatywne / niedźwiedzie dla funta brytyjskiego.

Indeks cen towarów konsumpcyjnych (CPI, n.s.a) to istotne wydarzenie kalendarza ekonomicznego dla Zjednoczonego Królestwa, dostarczające kluczowych informacji na temat inflacji w kraju. CPI mierzy zmiany cen określonego koszyka towarów i usług zakupionych przez gospodarstwa domowe w określonym okresie czasu. Ten wskaźnik ekonomiczny jest istotnym narzędziem do oceny kosztów życia i siły nabywczej konsumentów w całym kraju.

Jako wartość nieujarzmiona sezonowo (n.s.a), CPI nie uwzględnia sezonowych fluktuacji cen, takich jak okresy świąteczne czy sezonowe zmiany w popycie na produkty. Pozwala to na bardziej dokładne odzwierciedlenie obecnych trendów cenowych, pomagając decydentom politycznym i inwestorom podejmować dobrze poinformowane decyzje finansowe. Wyższy od oczekiwanego odczyt CPI może wskazywać na rosnącą inflację, co potencjalnie prowadzi do wyższych stóp procentowych i umocnienia waluty. Z kolei niższy od oczekiwanego odczyt może wskazywać na osłabienie waluty i niższe stopy procentowe, gdy decydenci polityczni reagują na potencjalne zagrożenie deflacją.

Indeks cen producentów (PPI) Wejściowy mierzy zmianę cen towarów i surowców zakupionych przez producentów. Indeks ten jest wiodącym wskaźnikiem inflacji cen konsumenckich.

Wyższe od przewidywanych odczyty powinny być traktowane jako pozytywne/byczce dla funta brytyjskiego (GBP), podczas gdy niższe od przewidywanych odczyty powinny być interpretowane jako negatywne/niedźwiedzie dla funta brytyjskiego (GBP).

Wskaznik cen producentów dla surowców i dóbr wejściowych (PPI Input) mierzy zmiany cen surowców i dóbr wejściowych nabywanych przez producentów. Wskaźnik ten stanowi wiodący wskaźnik inflacji cen konsumenckich.

Jeżeli odczyt okaże się wyższy niż oczekiwano, należy to interpretować jako pozytywny/bullish sygnał dla funta szterlinga (GBP), natomiast jeżeli okaże się niższy niż oczekiwano, jest to negatywny/bearish sygnał dla funta szterlinga (GBP).

Wskaźnik cen producentów (PPI) Output mierzy zmianę cen towarów sprzedawanych przez producentów.

Czytanie wyższe niż oczekiwane powinno być pozytywne/byczy dla funta brytyjskiego (GBP), podczas gdy czytanie niższe niż oczekiwane powinno być negatywne/niedźwiedzie dla funta brytyjskiego (GBP).

Indeks cen producentów (PPI) mierzy zmianę cen dóbr sprzedawanych przez producentów.

Wyższe od oczekiwań odczyty powinny być interpretowane jako pozytywne/byczkowe dla funta brytyjskiego (GBP), podczas gdy niższe od oczekiwań odczyty powinny być interpretowane jako negatywne/niedźwiedzie dla funta brytyjskiego (GBP).

Indeks cen detalicznych (RPI) mierzy zmianę cen towarów i usług nabywanych przez konsumentów w celu konsumpcji. RPI różni się od Inflacji cen konsumenckich (CPI) tym, że mierzy tylko towary i usługi kupowane w celu konsumpcji przez większość gospodarstw domowych i obejmuje koszty mieszkań, które są pomijane w CPI.

Wyższe niż oczekiwane odczyty należy traktować jako pozytywne/dodatnie dla funta brytyjskiego, podczas gdy niższe niż oczekiwane odczyty należy traktować jako negatywne/ujemne dla funta brytyjskiego.

Indeks cen detalicznych (ang. Retail Price Index) został obliczony po raz pierwszy w czerwcu 1947 roku i był głównym oficjalnym wskaźnikiem inflacji w Wielkiej Brytanii przed rozpoczęciem publikacji wartości CPI. Główną różnicą jest to, że RPI uwzględnia spłaty odsetek od kredytów hipotecznych, podczas gdy CPI nie. Wpływ na walutę może działać obustronnie - wzrost inflacji może prowadzić do wzrostu stóp procentowych i lokalnej waluty, z drugiej strony, podczas recesji wzrost CPI może prowadzić do pogłębienia recesji i spadku lokalnej waluty.

Consumer Prices Index, including owner occupiers’ housing costs (CPIH) to główny wskaźnik inflacji; jest najbardziej kompleksowym miernikiem dla Wielkiej Brytanii, ponieważ uwzględnia koszty mieszkańców-właścicieli oraz opłaty za radę, które są pomijane w CPI.

Warunki kredytu standardowego są formalnie przedstawiane (zazwyczaj na piśmie) każdej ze stron transakcji, zanim zostaną przekazane jakiekolwiek pieniądze lub własności. Jeśli kredytodawca wymaga jakiejkolwiek zabezpieczenia, będzie to również określone w dokumentach kredytowych. Większość kredytów ma również prawne zapisy dotyczące maksymalnej wysokości odsetek, które mogą być pobierane, oraz innych postanowień, takich jak czas wymagany do spłaty. Kredyty mogą pochodzić od osób prywatnych, korporacji, instytucji finansowych i rządów. Stanowią one sposób na zwiększenie ogólnego podaży pieniądza w gospodarce oraz otwierają konkurencję, wprowadzają nowe produkty i rozwijają działalność gospodarczą. Kredyty są głównym źródłem dochodów dla wielu instytucji finansowych, takich jak banki, jak również niektórych detalistów za pomocą kredytów.

Stopa depozytowa jest kluczowym narzędziem polityki pieniężnej używanym przez Bank Indonesia, centralny bank Indonezji, w celu kontrolowania podaży pieniądza w gospodarce. To wydarzenie kalendarza gospodarczego dotyczy ogłoszenia stopy procentowej, którą bank centralny płaci bankom komercyjnym za depozyty na noc.

Banki komercyjne wpłacają nadwyżkowe rezerwy do Banku Indonesia i są wynagradzane odsetkami znanymi jako stopa depozytowa. Kiedy stopa jest podwyższana, zachęca banki do umieszczania większej części swoich nadwyżkowych rezerw w banku centralnym, co zmniejsza dostępną ilość pieniądza w gospodarce. Z kolei gdy stopa jest obniżana, zniechęca banki do wpłacania nadwyżkowych środków i zachęca do udzielania więcej pożyczek, co stymuluje aktywność gospodarczą.

Uczestnicy rynku bacznie obserwują zmiany w Stawce Depozytowej, ponieważ decyzje dotyczące stóp procentowych mogą istotnie wpływać na kurs wymiany indonezyjskiego rupii, inflację i ogólny wzrost gospodarczy. Zmiany w stawce depozytowej mogą również wpływać na kierunek innych krótkoterminowych stóp procentowych w kraju, co z kolei ma wpływ na koszty kredytowania zarówno dla przedsiębiorstw, jak i konsumentów.

Zdarzenie "Lending Facility Rate" to ważny wskaźnik kalendarza ekonomicznego w Indonezji, który odzwierciedla stopę polityki banku centralnego. Stopa ta jest ustalana przez Bank Indonezji i skutecznie przedstawia odsetki pobierane od banków komercyjnych za pożyczanie środków od banku centralnego.

Decyzje dotyczące stopy kredytowej są podejmowane po dokładnej analizie różnych czynników, w tym inflacji, ogólnego wzrostu gospodarczego i warunków na rynkach globalnych. Instytucje finansowe, inwestorzy i przedsiębiorstwa śledzą uważnie tę stopę, ponieważ zmiany mogą znacząco wpływać na gospodarkę.

Wyższa stopa kredytowa może prowadzić do wzrostu kosztów pożyczek dla banków komercyjnych, co z kolei może ograniczyć dostępność kredytu dla przedsiębiorstw i konsumentów, spowalniając wzrost gospodarczy. Natomiast niższa stopa może stymulować aktywność gospodarczą, dzięki czemu pożyczanie staje się tańsze, co zachęca do inwestycji i wydatków.

Komitet ds. Polityki Monetarnej głosuje nad ustaleniem stopy procentowej na noc. Traderzy śledzą zmiany stóp procentowych dokładnie, ponieważ krótkoterminowe stopy procentowe są głównym czynnikiem wpływającym na wycenę waluty.

Wyższy od oczekiwanego wynik powinien być odbierany jako pozytywny/bullish dla IDR, podczas gdy niższy od oczekiwanego wynik powinien być odbierany jako negatywny/bearish dla IDR.

Podstawowy indeks cen konsumenckich (CPI) mierzy zmiany cen towarów i usług, z wyłączeniem żywności i energii. CPI mierzy zmiany cen z perspektywy konsumenta. Jest to kluczowy sposób pomiaru zmian w trendach zakupowych.

Wyższy niż oczekiwany odczyt powinien być interpretowany jako pozytywny/biznesowy dla ZAR, podczas gdy niższy niż oczekiwany odczyt powinien być interpretowany jako negatywny/niedźwiedzi dla ZAR.

Wskaźnik CPI bazowy (Core Consumer Price Index) mierzy zmiany cen towarów i usług, wyłączając jedzenie i energię. CPI mierzy zmiany cen z punktu widzenia konsumenta. Jest kluczowym narzędziem do pomiaru zmian w trendach zakupowych.

Wyższy, niż oczekiwano, odczyt powinien być interpretowany jako pozytywny / wzrostowy dla ZAR, podczas gdy niższy, niż oczekiwano, odczyt powinien być interpretowany jako negatywny / spadkowy dla ZAR.

Wskaźnik cen konsumenckich (CPI) mierzy tempo zmian cen dóbr i usług kupowanych przez gospodarstwa domowe. Mierzy zmiany w średnim poziomie cen w określonym okresie czasu. Innymi słowy, CPI jest wskaźnikiem tego, co dzieje się z cenami, które konsumenci płacą za zakupione przedmioty. Przyjęty punkt wyjściowy lub okres bazowy, który zazwyczaj wynosi 100, umożliwia porównanie cen konsumenckich w danym okresie z tymi z okresu bazowego. Wskaźnik cen konsumenckich jest najczęściej używanym wskaźnikiem i odzwierciedla zmiany w kosztach zakupu koszyka towarów i usług przez przeciętnego konsumenta. Wartości wag zazwyczaj pochodzą z badań wydatków gospodarstw domowych. Wynik wyższy niż oczekiwany powinien być postrzegany jako pozytywny / hossowy dla ZAR, podczas gdy wynik niższy niż oczekiwany powinien być postrzegany jako negatywny / niedźwiedzi dla ZAR.

Indeks cen konsumenckich (CPI) mierzy tempo zmian cen towarów i usług zakupionych przez gospodarstwa domowe. Pomiar ten odzwierciedla zmiany w średnim poziomie cen w określonym okresie czasu. Innymi słowy, wskaźnik cenowy informuje, jak kształtują się ceny, jakie konsumenci płacą za zakupione przedmioty. Przy założonym punkcie wyjściowym lub okresie referencyjnym, który zwykle wynosi 100, CPI można użyć do porównania bieżących cen konsumenckich z tymi w okresie bazowym. Indeks cen konsumenckich jest najczęściej używanym wskaźnikiem odzwierciedlającym zmiany w kosztach zakupu stałej koszyka towarów i usług przez przeciętnego konsumenta. Wagi zwykle są opracowywane na podstawie badań wydatków gospodarstw domowych. Wyższe od oczekiwanych odczyty CPI powinny być postrzegane jako pozytywne / spowodować wzrost wartości randu (ZAR), podczas gdy niższe od oczekiwanych odczyty CPI powinny być postrzegane jako negatywne / spowodować spadek wartości randu (ZAR).

Agregat M3 mierzy zmianę całkowitej ilości krajowej waluty w obiegu i zdeponowanej w bankach. Wzrost podaży pieniądza prowadzi do dodatkowych wydatków, co z kolei prowadzi do inflacji.

Spotkania roczne WEF odbywają się w Davos i gromadzą bankowców centralnych, premierów, ministrow finansów, ministrow handlu oraz liderów biznesu z ponad 90 krajów.

Stopa bezrobocia odzwierciedla liczbę osób bezrobotnych wyrażoną jako procent siły roboczej. Stopa bezrobocia dla określonej grupy wiekowej/płciowej to liczba osób bezrobotnych w tej grupie wyrażona jako procent siły roboczej dla tej grupy. Zarejestrowany bezrobotny to osoba, która nie jest zatrudniona ani członkiem organizacji, nie wykonuje żadnej samodzielnej działalności zarobkowej, nie przygotowuje się do wykonywania zawodu i samodzielnie składa, na podstawie pisemnego wniosku, podanie o pośrednictwo w znalezieniu odpowiedniej pracy w urzędach pracy, sprawach społecznych i rodzinnych. Osoby zainteresowane pracą, które są zatrudnione lub wykonują samodzielną działalność zarobkową i są zainteresowane inną pracą, nie są uwzględniane.

Miesięczny Raport Rynku Naftowego Międzynarodowej Agencji Energii obejmuje główne zagadnienia dotyczące światowego rynku ropy naftowej i prognozy rozwoju na rynku surowca naftowego na nadchodzący rok. Raport zawiera szczegółową analizę kluczowych zjawisk wpływających na trendy na rynku ropy naftowej, takich jak światowe zapotrzebowanie na ropę, podaż oraz równowaga na rynku surowca.

Indeks Cen Domów Urzędu Statystycznego Narodowego mierzy zmiany w cenach sprzedaży domów. Dane te mają względnie umiarkowane oddziaływanie, ponieważ istnieje kilka wcześniejszych wskaźników związanych z cenami domów.

Wyższy od oczekiwanego odczyt należy interpretować jako pozytywny/byczy dla funta brytyjskiego, podczas gdy niższy od oczekiwanego odczyt należy traktować jako negatywny/niedźwiedzi dla funta brytyjskiego.

Liczby przedstawione w kalendarzu reprezentują oprocentowanie skarbowej obligacji rządowej sprzedawanej na aukcji.

Brytyjskie skarbowe obligacje rządowe mają okresy wykupu sięgające nawet 50 lat. Rządy emitują te obligacje, aby pozyskać pieniądze na pokrycie różnicy między kwotą, którą otrzymują z tytułu podatków a kwotą, która zostaje wydana na refinansowanie istniejącego długu i/lub pozyskanie kapitału. Stopa oprocentowania skarbowej obligacji rządowej odpowiada zwrotowi, jaki inwestor otrzyma, trzymając ją przez cały okres jej trwania. Wszyscy oferenci otrzymują tę samą stopę oprocentowania, która jest akceptowana przy najwyższej złożonej ofercie.

Fluktuacje oprocentowania powinny być dokładnie monitorowane jako wskaźnik sytuacji zadłużenia rządu. Inwestorzy porównują średnią stopę oprocentowania na aukcji do stopy z poprzednich aukcji tej samej obligacji.

Podane w kalendarzu liczby reprezentują rentowność skarbowych obligacji skarbowych aukcjonowanych przez rząd.

Angielski rząd emituje skarbowe obligacje skarbowe o terminach wykupu do 50 lat. Rządy wydają obligacje skarbowe, aby pożyczyć pieniądze na pokrycie luki między kwotą otrzymaną z podatków a kwotą wydaną na refinansowanie istniejącego zadłużenia i/lub pozyskanie kapitału. Procentowa stopa obligacji skarbowej reprezentuje stopę zwrotu, jaką inwestor otrzyma, trzymając obligację przez cały jej okres trwania. Wszyscy oferenci otrzymują tę samą stopę dla najwyżej przyjętej oferty.

Fluktuacje rentowności powinny być śledzone uważnie jako wskaźnik sytuacji długu państwowego. Inwestorzy porównują średnią stopę w aukcji do stopy z poprzednich aukcji tego samego instrumentu.

CBI Industrial Trends Orders to wskaźnik oczekiwań ekonomicznych dyrektorów branży produkcyjnej w Wielkiej Brytanii. Jest to wiodący wskaźnik warunków biznesowych. Poziom powyżej zera wskazuje na oczekiwanie wzrostu wolumenu zamówień, natomiast poziom poniżej zera wskazuje na oczekiwanie spadku wolumenu. Odczyt jest kompilowany na podstawie ankiety przeprowadzonej wśród około 550 producentów.

Wyższy niż oczekiwany odczyt powinien być traktowany jako pozytywny/byczy dla funta szterlinga, podczas gdy niższy niż oczekiwany odczyt powinien być traktowany jako negatywny/niedźwiedzi dla funta szterlinga.

Handel detaliczny odnosi się do placówek, które sprzedają towary bez przetwarzania na użytek osobisty lub domowy konsumentów. Statystyka Południowej Afryki przeprowadza miesięczne badanie branży handlu detalicznego, obejmujące przedsiębiorstwa detaliczne. Badanie to opiera się na próbce pobranej z Księgi prób Biznesu (BSF) z 2004 roku, która zawiera firmy zarejestrowane na podatek od wartości dodanej (VAT) i podatek dochodowy. Sprzedaż handlu detalicznego obejmuje podatek od wartości dodanej (VAT). Wyższe niż oczekiwane odczyty powinny być traktowane jako pozytywne/byczące dla ZAR, podczas gdy niższe niż oczekiwane odczyty powinny być traktowane jako negatywne/niedźwiedzie dla ZAR.

Wydarzenie dotyczące cen nieruchomości mieszkalnych śledzi zmiany w cenach sprzedaży nieruchomości mieszkalnych w Irlandii. Ten istotny wskaźnik ekonomiczny służy jako miernik zdrowia i kierunku rynku mieszkaniowego w kraju.

Dokładne i aktualne informacje o cenach nieruchomości mogą pomóc potencjalnym nabywcom, sprzedawcom, inwestorom i decydentom w podejmowaniu przemyślanych decyzji. Czynniki takie jak podaż i popyt, stopy procentowe i warunki ekonomiczne mogą wpływać na ceny nieruchomości. Wzrost cen nieruchomości mieszkalnych wskazuje na rozwijający się rynek mieszkaniowy i silny popyt, podczas gdy spadek może sugerować osłabienie rynku z obniżonym popytem.

Obserwuj wydarzenie dotyczące cen nieruchomości mieszkalnych w Irlandii, aby lepiej zrozumieć aktualne trendy na rynku mieszkaniowym i podejmować przemyślane decyzje dotyczące inwestycji i transakcji nieruchomościowych.

Wydarzenie dotyczące cen nieruchomości mieszkalnych jest ważnym wskaźnikiem dla sektora nieruchomości w Irlandii. Daje ono wgląd w ceny sprzedaży nieruchomości mieszkalnych, w tym nowych i używanych domów, mieszkań i domów szeregowych. To wydarzenie jest śledzone przez ekonomistów, inwestorów i decydentów politycznych, ponieważ wpływa zarówno na rynek mieszkaniowy, jak i ogólną gospodarkę.

Wyższe ceny nieruchomości mieszkalnych mogą wskazywać na rozwijającą się gospodarkę, zwiększone zapotrzebowanie na mieszkania, podczas gdy niższe ceny mogą oznaczać spowolnienie lub recesję. Dane te są również pomocne dla osób kupujących po raz pierwszy, inwestorów nieruchomościowych i profesjonalistów z branży nieruchomości przy podejmowaniu świadomych decyzji.

Warto wspomnieć, że to wydarzenie jest poddane wahaniom w zależności od czynników takich jak podaż i popyt, stopy procentowe i polityki rządowe. Dlatego ważne jest analizowanie danych w kontekście innych wskaźników gospodarczych, aby uzyskać wszechstronną wiedzę na temat irlandzkiej gospodarki.

Sprzedaż detaliczna mierzy zmianę wartości sprzedaży, uwzględniającą inflację, na poziomie detalicznym. Jest to główny wskaźnik wydatków konsumenckich, które stanowią większość ogólnej aktywności gospodarczej.

Wyższa od oczekiwanej wartość powinna być interpretowana jako pozytywna/bullish dla MXN, podczas gdy niższa od oczekiwanej wartość powinna być interpretowana jako negatywna/bearish dla MXN.

Sprzedaż detaliczna mierzy zmianę całkowitej wartości sprzedaży dostosowanej do inflacji na poziomie detalicznym. Jest to główny wskaźnik wydatków konsumenckich, które stanowią większość ogólnej aktywności gospodarczej.

Wyższe niż oczekiwane odczyty powinny być postrzegane jako pozytywne/obiecujące dla MXN, podczas gdy niższe niż oczekiwane odczyty powinny być postrzegane jako negatywne/nieobiecujące dla MXN.

Stałe oprocentowanie kredytu hipotecznego na 30 lat dla pożyczki o wartości 80% (źródło: MBA).

Wnioski o kredyt hipoteczny Mortgage Bankers Association (MBA) mierzą zmianę liczby nowych wniosków o kredyt hipoteczny zabezpieczony przez MBA w danym tygodniu.

Wyższy od oczekiwanego odczyt należy traktować jako pozytywny/byczy dla USD, podczas gdy niższy od oczekiwanego odczyt należy traktować jako negatywny/niedźwiedzi dla USD.

MBA - Mortgage Bankers Association of America. Indeks zakupu obejmuje wszystkie wnioski o kredyt hipoteczny na zakup domu jednorodzinnego. Dotyczy całego rynku, zarówno kredytów konwencjonalnych, jak i rządowych, oraz wszystkich produktów. Indeks zakupu udowodnił się jako niezawodny wskaźnik zbliżających się sprzedaży domów.

MBA - Stowarzyszenie Bankierów Hipotecznych w Ameryce. Indeks Rynku obejmuje wszystkie wnioski o kredyt hipoteczny złożone w ciągu tygodnia. Dotyczy zarówno wniosków tradycyjnych, jak i rządowych, wszystkich kredytów o stałym oprocentowaniu (FRM), oraz kredytów o zmiennym oprocentowaniu (ARM), niezależnie od celu - zakupu lub refinansowania.

MBA - Amerykańskie Stowarzyszenie Banków Hipotecznych. Indeks refinansowania obejmuje wszystkie wnioski o refinansowanie istniejącej hipoteki. Jest to najlepszy ogólny wskaźnik aktywności refinansowania hipotecznych. Indeks refinansowania obejmuje refinansowania konwencjonalne i rządowe, niezależnie od rodzaju produktu (FRM lub ARM) lub odsetek ukrytych refinance. Czynniki sezonowe mają mniejsze znaczenie w przypadku refinansowania niż w sprzedaży domów, jednak efekty świąteczne są znaczne.

Stopa procentowa, po której prywatne banki sektorowe pożyczają randy od Rezerwy Banku Republiki Południowej Afryki (SARB). Czytanie wyższe niż się spodziewano powinno być traktowane jako pozytywne/byczy dla ZAR, podczas gdy czytanie niższe niż się spodziewano powinno być traktowane jako negatywne/niedźwiedzi dla ZAR.

Stopa oprocentowania podstawowa (główna stopa odsetkowa) to stawka referencyjna, według której banki prywatne udzielają kredytów społeczeństwu.